ΑΠΟ efsyn https://www.efsyn.gr/nisides/288309_ti-einai-kai-ti-den-einai-proforiki-istoria
Αλεσάντρο Πορτέλι
Ο πυρήνας της προφορικής ιστορίας είναι η σχέση ανάμεσα στην ιστορικότητα της προσωπικής εμπειρίας και την επίδραση των ιστορικών γεγονότων στα πρόσωπα.
Η έκφραση προφορική ιστορία συνιστά μια χρηστική συντόμευση για να αναφερθούμε στη χρήση των προφορικών πηγών στην ιστοριογραφία. Στο να συμπεριλαμβάνουμε δηλαδή στις ιστορικές πηγές και τις μαρτυρίες που προσφέρουν προφορικά οι πρωταγωνιστές ή οι μετέχοντες, οι οποίες καταγράφονται από τον ιστορικό και υποβάλλονται στις συνήθεις διαδικασίες επαλήθευσης των πηγών.
Ωστόσο, προφορική ιστορία σημαίνει και κάτι περισσότερο: το να εφαρμόσουμε, επικεντρώνοντας την προσοχή μας στις προφορικές πηγές, έναν άλλο τύπο ιστοριογραφικής εργασίας με διαφορετικές διαδικασίες και αντιμετωπίσεις.
Οι προφορικές πηγές δεν καταγράφονται από τον ιστορικό, αλλά παράγονται με την άμεση και αποφασιστική συμμετοχή του. Είναι πηγές βασισμένες σε μια σχέση, μια ανταλλαγή βλεμμάτων (όπως δηλώνει ο όρος inter/vista= συν-έντευξη) όπου η ημερήσια διάταξη του ιστορικού μεταβάλλεται ενδεχομένως ριζικά από την ημερήσια διάταξη του αφηγητή. Γι’ αυτό η προφορική ιστορία είναι πρωτίστως μια τέχνη της ακρόασης και μια πρακτική ευκαμψίας.
Ο πυρήνας της προφορικής ιστορίας είναι η σχέση ανάμεσα στην ιστορικότητα της προσωπικής εμπειρίας και την επίδραση των ιστορικών γεγονότων στα πρόσωπα.
Η έκφραση προφορική ιστορία συνιστά μια χρηστική συντόμευση για να αναφερθούμε στη χρήση των προφορικών πηγών στην ιστοριογραφία. Στο να συμπεριλαμβάνουμε δηλαδή στις ιστορικές πηγές και τις μαρτυρίες που προσφέρουν προφορικά οι πρωταγωνιστές ή οι μετέχοντες, οι οποίες καταγράφονται από τον ιστορικό και υποβάλλονται στις συνήθεις διαδικασίες επαλήθευσης των πηγών.
Ωστόσο, προφορική ιστορία σημαίνει και κάτι περισσότερο: το να εφαρμόσουμε, επικεντρώνοντας την προσοχή μας στις προφορικές πηγές, έναν άλλο τύπο ιστοριογραφικής εργασίας με διαφορετικές διαδικασίες και αντιμετωπίσεις.
Οι προφορικές πηγές δεν καταγράφονται από τον ιστορικό, αλλά παράγονται με την άμεση και αποφασιστική συμμετοχή του. Είναι πηγές βασισμένες σε μια σχέση, μια ανταλλαγή βλεμμάτων (όπως δηλώνει ο όρος inter/vista= συν-έντευξη) όπου η ημερήσια διάταξη του ιστορικού μεταβάλλεται ενδεχομένως ριζικά από την ημερήσια διάταξη του αφηγητή. Γι’ αυτό η προφορική ιστορία είναι πρωτίστως μια τέχνη της ακρόασης και μια πρακτική ευκαμψίας.
